Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2016

Το Πανεπιστήμιο Πατρών στέλνει τον «UPSat»στο διάστημα


Τον πρώτο νανοδορυφόρο ελληνικής κατασκευής ο οποίος θα εκτοξευθεί από το κοσμοδρόμιο του Καζακστάν προκειμένου να συλλέξει στοιχεία για τα κατώτερα στρώματα της θερμόσφαιρας, σχεδίασαν και ανέπτυξαν καθηγητές και φοιτητές του Πανεπιστημίου Πατρών (από τα τμήματα Μηχανoλόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών και Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών) σε συνεργασία με τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Libre Space Foundation.

Το Πανεπιστήμιο Πατρών ανέπτυξε και ολοκλήρωσε (σε συνεργασία με τον ελληνικό μη κερδοσκοπικό οργανισμό «Libre Space Foundation») το σχεδιασμό και την ανάπτυξη του πρώτου δορυφόρου ελληνικής κατασκευής με όνομα «UPSat».

Με τη συμβολή επιστημόνων, μηχανικών και προγραμματιστών, o «UPSat» συμμετέχει στη διεθνή επιστημονική αποστολή μελέτης της θερμόσφαιρας QB50. Ο «UPSat» είναι ο πρώτος δορυφόρος παγκοσμίως με ανοικτά και διαθέσιμα σε όλους σχέδια σύμφωνα με τα πρότυπα του ελεύθερου και ανοικτού λογισμικού.

Ο «UPSat» είναι ένας νανο-δορυφόρος με διαστάσεις 20cm x 10cm x 10cm, σύμφωνα με τις προδιαγραφές δορυφόρων «cubesat» μεγέθους 2U.

Λόγω του μικρού μεγέθους τους τα «cubesats» συχνά τίθενται σε τροχιά από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ή ως δευτερεύον φορτίο από άλλες τροχιακές αποστολές μεγαλύτερων δορυφόρων.

Ο στόχος της αποστολής QB50, στην οποία ο UPSat συμμετέχει, είναι να δημιουργηθεί ένα δίκτυο από πενήντα «cubesats» σε όλο τον κόσμο για να μελετήσει τα κατώτερα στρώματα της θερμόσφαιρας, τα οποία είναι τα λιγότερο μελετημένα τμήματα της ατμόσφαιρας του πλανήτη μας.

Σε συνδυασμό με άλλες αποστολές και εργαστηριακά δεδομένα τα στοιχεία που θα συλλέξει η αποστολή QB50 θα βελτιώσουν σημαντικά τα μοντέλα που περιγράφουν την ατμόσφαιρα της Γης.

Ως μέρος αυτής της αποστολής ο «UPsat» είναι εξοπλισμένος με εξειδικευμένο επιστημονικό όργανο (mNLP) σχεδιασμένο για να μετρήσει τις συγκεντρώσεις πλάσματος στα στρώματα της θερμόσφαιρας.

Κάθε άλλο στοιχείο του δορυφόρου έχει σχεδιαστεί εξ’ αρχής: Η κατασκευή, η δοκιμή και η ενσωμάτωσή τους έχει γίνει από τους μηχανικούς, τους επιστήμονες και τους προγραμματιστές του Πανεπιστημίου Πατρών και του «Libre Space Foundation».

Σε αυτά περιλαμβάνονται το δομικό πλαίσιο, ο υπολογιστής ελέγχου της αποστολής, το σύστημα τηλεπικοινωνιών, το σύστημα διαχείρισης ενέργειας, το λογισμικό λειτουργίας των υποσυστημάτων και διάφορα άλλα υποσυστήματα που ολοκληρώνουν τη λειτουργία του δορυφόρου.

Ο επίγειος σταθμός του δορυφόρου θα είναι μέρος του δικτύου «SatNOGS» (ένα έργο ανοικτού κώδικα του «Libre Space Foundation») και θα παρέχει τη δυνατότητα λήψης τηλεμετρίας και τη λειτουργία αποστολής εντολών και ελέγχου.



Σύνταξη: Δήμητρα Αναργύρου



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου