Σύμφωνα με στοιχεία της Νομισματικής Αρχής, η οποία λειτουργεί ως
Κεντρική Τράπεζα της νησιωτικής πόλης-κράτους, με βασικό «καύσιμο» τον
αυξανόμενο πλούτο της νέας γενιάς Ασιατών επιχειρηματιών τα υπό
διαχείριση κεφάλαια του έθνους αυξήθηκαν πέρυσι κατά 22% και ανήλθαν στο
ρεκόρ των 1,63 τρισ. δολαρίων έναντι 1,34 τρισ. δολαρίων ένα χρόνο
πριν.
Οι επενδύσεις των τεράστιων αυτών κεφαλαίων κατευθύνονται
κατά 70% σε χώρες της Ασίας, ενώ πέρυσι μόνο το 60% επενδυόταν στην
περιοχή. Η Αρχή διευκρίνισε επίσης ότι τα περιουσιακά στοιχεία που
διαχειρίζονται τα hedge funds αυξήθηκαν κατά περίπου 8% εφέτος
συγκριτικά με πέρυσι και έφθασαν στα 77,5 δισ. δολάρια.
Λαμβάνοντας υπόψη στοιχεία της Deloitte & Touch που δείχνουν ότι το
2011 η Ελβετία διαχειριζόταν 1,75 τρισ. δολάρια και η Βρετανία 1,69
τρισ. δολάρια, αντιλαμβάνεται κανείς ότι η Σιγκαπούρη πιθανότατα πριν
από την Ελβετία θα προσπεράσει το Σίτι ως διαχειρίστρια του πλούτου
Κροίσων από τις ραγδαία αναπτυσσόμενες γειτονικές Ινδονησία, Ταϊλάνδη,
Μαλαισία αλλά και από την Κίνα, χώρες που την επιλέγουν για να μειώσουν
την υπερβολική εξάρτησή τους από το Χονγκ Κονγκ.
Η
Βρετανία (με το Σίτι) και η Ελβετία είναι σήμερα τα μεγαλύτερα
χρηματοοικονομικά κέντρα. Την πρωτοκαθεδρία τους απειλεί η Σιγκαπούρη.
Την ώρα όμως που η Σιγκαπούρη μειώνει συνεχώς την απόσταση από την
Ελβετία και το Λονδίνο, η βιομηχανία private banking ιδιαίτερα της
Ελβετίας «υποφέρει» εξαιτίας της διαμάχης με τις ΗΠΑ σχετικά με τις
κατηγορίες ότι οι ελβετικές τράπεζες διευκόλυναν τη φοροδιαφυγή
Αμερικανών πολιτών.
Η
πίεση των ΗΠΑ και της ΕΕ στις ελβετικές τράπεζες να συστρατευτούν στη
μάχη κατά της φοροδιαφυγής οδηγεί εύπορους επενδυτές και καταθέτες σε
χώρες που διαφυλάσσουν ως «κόρη οφθαλμού» το τραπεζικό τους απόρρητο.
Προβλέψεις
Γνωστές είναι επίσης οι πιεστικές απαιτήσεις ευρωπαϊκών κυβερνήσεων,
όπως η γερμανική και η γαλλική, προς τις ελβετικές τράπεζες για
διαφάνεια και για συνεργασία για τον εντοπισμό και τη σύλληψη
φοροφυγάδων.
Σύμφωνα με τη Νομισματική Αρχή τα υπό διαχείριση κεφάλαια αυξήθηκαν πέρυσι κατά 22% και έφτασαν τα 1,6 τρισ. δολάρια.
Πολύ πρόσφατα, η εταιρεία συμβούλων PwC εκτίμησε ότι τα υπό διαχείριση
κεφάλαια της Σιγκαπούρης θα ξεπεράσουν εκείνα της Ελβετίας έως το 2015,
αν διατηρηθούν οι τρέχοντες ρυθμοί ανάπτυξης. Σημειώνεται ότι η κεντρική
τράπεζα της Ελβετίας, η Swiss National Bank, άνοιξε υποκατάστημα στη
Σιγκαπούρη για να βοηθήσει στη διαχείριση του ασιατικού χαρτοφυλακίου
της κι έγινε η πρώτη μη ασιατική κεντρική τράπεζα που ξεκινά λειτουργία
στο κράτος που συχνά χαρακτηρίζεται «η Ελβετία της Ασίας».
Ιστορικά, η Σιγκαπούρη αποτελούσε πάντοτε ένα χρηματοοικονομικό κέντρο
που θεωρούνταν πιο εξελιγμένο από τις υπόλοιπες ασιατικές αγορές, πλην
Ιαπωνίας και Ν. Κορέας. Υπέστη, όμως, πλήγμα από το σκάνδαλο του 1995,
όταν ο Νικ Λίσον «γονάτισε» τη βρετανική Barrings, προκαλώντας ζημίες
1,4 δισ. δολαρίων, μέσω συναλλαγών σε παράγωγα που πραγματοποίησε στη
Σιγκαπούρη, γεγονός που αποτέλεσε σοβαρό χτύπημα για τις ρυθμιστικές
Αρχές της χώρας. Αλλά και η ασιατική κρίση του '98 εμπόδισε την
«επούλωση» των πληγών.
Σήμερα, η Σιγκαπούρη είναι η καλύτερη χώρα
στον κόσμο για να δραστηριοποιηθεί κάποιος επιχειρηματικά, ενώ
κατατάσσεται 4η παγκοσμίως σε ό,τι αφορά τις συνθήκες για να ξεκινήσει
μια επιχείρηση. Η Ελβετία βρίσκεται στην 26η και στην 85η θέση,
αντίστοιχα. Είναι, όμως, και η πιο φιλόξενη χώρα για το εμπόριο, με την
Ελβετία στην 5η θέση. Η οικονομία της Σιγκαπούρης είναι η 2η πιο
ελεύθερη οικονομία στον κόσμο (με πρώτο το Χονγκ Κονγκ). Η Ελβετία
υπολείπεται και σε αυτήν την κατηγορία, στην 5η θέση.
